Στίχοι: Νεκτάριος Μπήτρος Μουσική: Ιωσήφ Σαρασίδης Πρώτη εκτέλεση: Σταμάτης Γονίδης
Πόσο νοστάλγησα τα δυο σου μάτια Κλαίνε οι σκέψεις μου, κλαίνε τα μάτια Όσα μου άφησες να σε θυμίζουν Γίνανε εικόνες πια με βασανίζουν
Να ξαναρχόσουν σαν βροχή Να πεφτες πάνω στο κορμί μου Να γίνει η αγάπη μας γιορτή Και εσύ τ αθάνατο φιλί μου Να ξαναρχόσουν σαν βροχή Να πεφτες πάνω στο κορμί μου Και να μην σ άφηνα ποτέ να βγεις απ την ζωή μου
Πόσο νοστάλγησα ένα σου βράδυ Πόσο μου έλειψε ένα σου χάδι Φωτιές τα μάτια σου που τα θυμάμαι Μόνος απόμεινα πόσο φοβάμαι
Να ξαναρχόσουν σαν βροχή Να πεφτες πάνω στο κορμί μου Να γίνει η αγάπη μας γιορτή Και εσύ τ αθάνατο φιλί μου Να ξαναρχόσουν σαν βροχή Να πεφτες πάνω στο κορμί μου Και να μην σ άφηνα ποτέ να βγεις απ την ζωή μου
ДА СЕ ЗАВЪРНЕШЕ
Колко тъгувах по твоите очи Плачат мислите ми,плачат очите Каквото ми остави да напомня за теб, се превърна вече в картина да ме измъчва
Да се завърнеше като дъжд, да падаше върху тялото ми Да се превърне любовта ни в празник и ти в безсмъртна моя целувка Да се завърнеше като дъжд, да падаше върху тялото ми и да не те оставех никога да излезнеш от живота ми
Колко тъгувах за една твоя вечер Колко ми липсваше една твоя ласка Очите ти-огньове,които ги спомням Останах сам,колко се страхувам
Да се завърнеше като дъжд, да падаше върху тялото ми Да се превърне любовта ни в празник и ти в безсмъртна моя целувка Да се завърнеше като дъжд, да падаше върху тялото ми и да не те оставех никога да излезнеш от живота ми
Ето още една страхотна балада на Гонидис Ola s'agapane
Το πρόσωπό μου στον καθρέφτη με κοιτά κι αφού δεν κλαίω πώς μπορεί αυτό και κλαίει; Πιάνω τα μάτια μου μα είναι αυτά στεγνά, δεν του μιλάω μα για σένανε μου λέει.
Όλα σ' αγαπάνε τόσο δυνατά, έφυγες και κάνω πράγματα τρελά. Όλα σ’ αγαπάνε όπως σ' αγαπώ, μες στις παραισθήσεις μ' άφησες να ζω. Πόσο σ’ αγαπώ.
To πρόσωπο μου στον καθρέφτη με κοιτά, την αγωνία μου για σένα μου θυμίζει. Μ' άφησες μόνο μου ακόμα μια φορά και η ζωή χωρίς εσένα δεν αξίζει.